امروز ۱۳ آذر ۱۳۹۹ ساعت ۱۰:۲۴
  • کد خبر: 61566
  • گروه : هنر
  • تاریخ انتشار: ۰۲ شهریور ۱۳۹۴ ساعت: 12:52
  • نسخه چاپی

ما سنتی محض نیستیم

محسن شریفیان متولد ۱۳۵۴ در بندر بوشهر است. مدرک تحصیلی او لیسانس پژوهشگری در رشته علوم‌اجتماعی و معادل فوق‌لیسانس موسیقی از وزارت علوم و فرهنگ و ارشاد اسلامی است. وی فعالیت موسیقایی خود را با تاسیس گروه «لیان» (بوشهر) در سال ۱۳۷۲ آغاز کرد. این گروه سال گذشته آلبومی با نام «دینگو مارو» منتشر کرد که مورد استقبال قرار گرفت. حاصل کار 20 ‌ساله این گروه و البته شخص شریفیان 13 آلبوم و بیش از شش کتاب پژوهشی درباره موسیقی نواحی است.

کتاب
«اهل زمین، موسیقی و اوهام در جزیره خارک» کتاب و لوح فشرده «اهل ماتم،آواها و آیین سوگواری در بوشهر»، کتاب «دلیران خاموش»، کتاب «موسیقی بوشهردر عصر باستان» به قلم محسن شریفیان و سیدقاسم یاحسینی و کتاب و
مولتی‌مدیای تصویری «اهل ساز، سازشناسی موسیقی بوشهر» از جمله فعالیت‌هایپژوهشی محسن شریفیان است. یکی، ‌دو ماه پیش آلبوم «نی مه» مستقل از گروه«لیان» توسط شریفیان روی عرشه یک کشتی در عسلویه رونمایی شد و کنسرت ۱۰شهریورماه شریفیان در تهران به‌دلیل استقبال مخاطبان تمدید شده است. بههمین بهانه‌ها با شریفیان گفت‌وگو کرده‌ایم.
***
*گویا پیگیری و حمایت لازم در در بخش پژوهش درباره موسیقی وجود ندارد و کارمدونی در این زمینه صورت نمی‌گیرد و ما شاهد بوده‌ایم که فعالیت‌ها در اینزمینه همیشه مقطعی بوده؛ آیا فعالیت‌های شما هم مقطعی است یا قرار استادامه دهید؟

شما می‌گویید کار مدون؛ ما تا به ‌حال شش کتاب در همین زمینه تدوین و منتشرو در همین راستا هم بود که آلبوم «نی مه» را نیز منتشر کردیم. اگرحمایت‌های ضروری هم انجام نشود با هزینه خودمان یعنی سرمایه‌گذاری شخصی اینکار را خواهیم کرد. مطمئنا این فعالیت‌های ما دامنه‌دار و مداوم است چراکهباید خودمان احساس مسئولیت کنیم. اینکه معضلات عدیده مالی وجود دارد وبودجه‌های فرهنگی ناچیز است و رغبتی از سوی مسئولان در این زمینه دیدهنمی‌شود هیچ‌کدام دلیلی برای این نمی‌شود که ما از پژوهش‌هایمان کنار
بکشیم. مطمئن باشید به علت اینکه ممکن است یک نفر خوشش نیاید به اینسادگی‌ها کار را رها نمی‌کنیم زیرا این خیانت به فرهنگ است. گروه «لیان»سعی می‌کند سرمایه نسل‌های گذشته را در زمینه موسیقی فولک در حد توانش به
نسل‌های آینده منتقل کند. راهی جز این نداریم. چراکه نسل‌های گذشته با همهمحدودیت‌ها و مشکلات‌شان این میراث را برای ما گذاشته‌اند.

* آیا پژوهش‌هایی که درباره موسیقی نواحی منتشر کرده‌اید تا به ‌حال تاثیرروشنی گذاشته و مورداستفاده اهل ‌فن و علاقه‌مندان به موسیقی قرار گرفتهاست؟

بله. بی‌تاثیر نبوده‌اند. نخست آنکه در کارهای پژوهشی به‌عنوان یک مرجعمعتبر شناخته می‌شوند و مورد استفاده قرار می‌گیرند، علاوه بر این درموسیقی فیلم نیز استفاده می‌شوند و البته مطالبی که از ما در خارج از کشورمنتشر می‌شود به‌طور جدی توسط موسیقیدان‌های خارجی مورداستفاده قرارمی‌گیرد. درست است که رغبت عمومی به این مباحث زیاد نیست، اما این‌طور نیستکه صرفا به درد موسیقیدان‌ها بخورد و مردم هم تا آنجا که به کتاب علاقهنشان می‌دهند، کتاب‌های‌مان را خریده‌اند. کتاب‌های ما به‌همراه کتاب‌های
مشابه به چاپ‌های بعدی نیز رسیده‌اند. باید پذیرفت که به‌طورکلی اقبالعمومی به کتاب کم است و کتاب‌های حوزه موسیقی نیز تابعی از همین قضیههستند. ما وقتی آلبوم‌های «شروه‌خوانی»، «اهل ماتم» و «خیام‌خوانی» رامنتشر کردیم مورد استقبال قرار گرفت و البته همین‌ها منابع تخصصی خوبی برایاهالی موسیقی محسوب می‌شوند که می‌توانند مورداستفاده پژوهشگران،نوازندگان و البته موسیقیدان‌ها قرار بگیرند.
*یکی از دغدغه‌هایی که به‌نظر می‌رسد باید تبدیل به یک اراده جمعی از سویفعالان عرصه موسیقی نواحی بشود، برقراری پیوند میان موسیقی نواحی مختلفبه‌عنوان گنجینه‌های موسیقی سرزمین‌مان است. ما در سرتاسر ایران آثارتاثیرگذاری را شاهد هستیم که از گذشته تا امروز در میان اقوام ایرانیسینه‌به‌سینه منتقل شده است. شما دراین‌باره چه کرده‌اید و چه می‌خواهیدانجام دهید؟

آیا امکان برقراری این پیوندها وجود دارد؟صددرصد امکانش هست. همان‌طور که ما در کنسرت‌های‌مان از نوازندگانآذربایجان و دیگر مناطق ایران استفاده می‌کنیم. موسیقی جنوب از گذشته تاامروز به دنبال این پیوندها بوده است و ما همواره اهل تبادل بوده‌ایم. اصلاوظیفه ما در قبال این میراث ارزشمند همین است. ما در آلبوم «پار و پیرار»با موسیقی کردی کار کردیم و کار مشترکی هم در آلبوم «سیراف» با موسیقیبندرعباسی منتشر کردیم و این‌ها اتفاق‌های بسیار خوبی در این زمینه بود.
همچنین همکاری من با گروه‌های «رستاک» و «دارکوب» در همین راستا بود کهانعکاس خوبی هم داشت.
* با توجه به سبک تلفیقی شما، آیا فعالیت خودتان را به منطقه جغرافیاییخودتان منحصر می‌کنید یا برنامه‌هایی برای مناطق دیگر هم دارید؟
ما دوست نداریم به ‌هیچ‌وجه موسیقی‌مان و فعالیت‌های خودمان را به یک نقطهخاص محدود کنیم. ما سنتی محض نیستیم؛ باز هستیم و دوست داریم این تبادل‌هامیان سبک‌ها و مناطق مختلف اتفاق بیفتد. همان‌طور که گفتید سبک ما فیوژناست و قاعده در موسیقی تلفیقی این است که با انواع دیگر موسیقی بده‌بستانداشته باشد چراکه موسیقی به همین نحو رو به ‌جلو حرکت می‌کند و رشد خودش رانشان می‌دهد. طبیعتا در این بده‌بستان فرهنگی و موسیقایی بخشی از اینتبادل وظیفه ماست و بخش دیگر برعهده افراد دیگری که در زمینه موسیقی نواحی والبته انواع دیگر موسیقی فعالیت می‌کنند.
* با مشکل خاصی برای کنسرت شهریورماه مواجه شده‌اید؟خیر. مشکل خاصی نبود و البته این کنسرت که قرار بود فقط ۹ شهریورماه برگزارشود که به‌دلیل استقبال یک روز تمدید شد و بلیت‌فروشی آن برای دهم شهریورهم باز شد.
انتهای مطلب/

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است