شب داریوش فرهنگ برگزار شد/ کارگردانی با چهره خشن اما رئوف و خستگی‌ناپذیر | خبرگزاری صبا
امروز ۱۳ آذر ۱۴۰۰ ساعت ۱۳:۳۵

شب داریوش فرهنگ برگزار شد/ کارگردانی با چهره خشن اما رئوف و خستگی‌ناپذیر

«شب داریوش فرهنگ» به همت کانون کارگردانان سینمای ایران شب گذشته 3 آذر ماه برگزار شد.

به گزارش صبا به نقل از روابط عمومی کانون کارگردانان سینمای ایران، «شب داریوش فرهنگ» با حضور جمعی از سینماگران روز چهارشنبه ۳ آذر ماه در سالن سینماتوگراف موزه سینما برگزار شد و اجرای این مراسم را منصور ضابطیان برعهده داشت.

منتظر آثار درخشان دیگر داریوش فرهنگ هستیم

در ابتدای این مراسم محسن امیریوسفی رییس کانون کارگردانان سینمای ایران گفت: امشب برای قدردانی از یک عمر فعالیت هنری آقای داریوش فرهنگ در اینجا جمع شده ایم. کارگردان، نویسنده و بازیگری که فعالیت کارگردانی هنری خود را از دهه ۶۰ آغاز کرد مایلم در این فرصت نگاهی کوتاه به اولین دهه فعالیت آقای فرهنگ در دهه شصت داشته باشم.

کارگردان فیلم «خواب تلخ» افزود: علی رغم فضای بسته دهه ۶۰ فیلم های درخشانی ساخته شدند که نتیجه تلاش و کوشش کارگردانان و سینماگرانی بود که تلاش داشتند سینما را فارغ از هر حکم و مصلحت و سلیقه ای زنده نگه دارند و در این امر موفق هم بودند. یکی از این کارگردانان داریوش فرهنگ بود.

رییس کانون کارگردانان سینمای ایران در ادامه با اشاره به کارنامه کاری داریوش فرهنگ خاطرنشان کرد: او کارگردانی سینما را با ساخت فیلم نیمه بلند «رسول پسر ابوالقاسم» در سال ۱۳۶۰ آغاز کرد و بعد، کارگردانی سریال «افسانه سلطان و شبان» را در سال ۶۲ انجام داد. سریالی ماندگار، طناز و پرمخاطب که هنوز هم بعد از گذشت ۴۰ سال می‌تواند الگویی برای صدا و سیمای فعلی باشد که متاسفانه روز به روز مخاطب و تاثیرگذاری خود را از دست می‌دهد. پس از آن آقای فرهنگ دو فیلمنامه ماندگار «اتوبوس» و «کفش های میرزانوروز» را در سال ۶۴ نوشت که هنوز هم فیلمنامه های مثال زدنی در سینمای کمدی ایران هستند، هرچند متاسفانه سال‌هاست که فیلمنامه های کمدی جای خود را به دلقک نویسی و لوده نگاری داده اند.

کارگردان فیلم «آتشکار» عنوان کرد: آقای فرهنگ در سال ۶۵ اولین فیلم سینمایی خود بنام «طلسم» را ساخت؛ فیلمی که در نوع کارگردانی و روایت و فرم گرایی برخلاف جریان تحمیلی فیلم های آن زمان بود و به ظاهر در ژانر ترس و معمایی است ولی در اصل عاشقانه ای است با فیلمبرداری درخشان آقای زرین دست که نمونه ای مثال زدنی در سینمای ایران است. از حضور به یادماندنی زنده یادها جمشید مشایخی و پرویز پورحسینی باید گفت و نیز شروع اولین نقش آفرینی سینمایی آتیلا پسیانی. «طلسم» از آخرین فیلم هایی هم بود که خانم سوسن تسلیمی بازیگر تکرارنشدنی سینمای ایران در آن ایفای نقش کرد و یک سال بعد از ایران رانده شد.

کارگردان «آشغال‌های دوست داشتنی» با تاکید بر این که داریوش فرهنگ با «دو فیلم با یک بلیت» در سینمای حادثه ای و مردم پسند در حافظه سینمای ایران ثبت شده، ادامه داد: هنوز هم منتظر فیلمی با چنین کارگردانی و فیلمنامه ای همراه با بازی فوق العاده بازیگران آن به خصوص آقای مهدی هاشمی هستیم که نیاز امروز تماشاگران سینمای ایران است.

تهیه کننده فیلم «خواب تلخ» گفت: لازم است در این دوران قحطی سریال های درخشان تلویزیونی دوباره یادی کنم از سریال ماندگار «افسانه سلطان و شبان» که نمونه ای درخشان از قصه های ایرانی و شرقی و اقتباسی تصویری از مینیاتورهای ایرانی است. اتفاقی که بعد از آن کمتر در فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی افتاد. نمونه آن تیتراژ خاطره برانگیز این سریال با طراحی اصغر بهمن زاده و موسیقی گوشنواز زنده یاد بابک بیات است که جهان این افسانه شرقی را به خوبی بیان می کند.

محسن امیریوسفی در پایان اظهار کرد: جناب آقای داریوش فرهنگ بسیار مفتخرم که شب کانون کارگردانان سینمای ایران را به شما اختصاص دادیم و ممنونم که دعوت ما را پذیرفتید. آقای فرهنگ شما با کارنامه آغازین خود در دهه ۶۰ و ۴۰ سال فعالیت سینمایی نامی ماندگار در سینمای ایران هستید و امیدوارم امشب را به عنوان آغازی بر شروع دوباره فعالیت سینمایی خود بدانید. منتظر آثار درخشان دیگری به کارگردانی و نویسندگی جنابعالی هستیم.

در ادامه این برنامه اصغر بهمن زاده در قالب یادداشتی یاد داریوش فرهنگ را گرامی داشت.

گذشته نباید با قیچی ایدئولوژی از ما گرفته شود

منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما گفت: رابطه من و داریوش براساس دوستی و رفاقتی است که حتی اگر به حاشیه کشیده شود متعلق به خود ماست. من همیشه نگران او هستم البته در ادبیات ما نگرانی منشاء منفی دارد اما من از این منظر سخن نمی گویم.

شاهسواری با بیان این که این نگرانی به دلیل عشق و دوستی است وگرنه بدون عشق و دوستی و معرفت نگرانی معنی ندارد، تصریح کرد: اگر نگران وطن هستیم به این دلیل است که دوستش داریم همه جهان دوره های سختی را گذرانده؛ بخشی به دلیل کرونا و بخشی به دلایل دیگر است اما به نظر من جهان را همانگونه که هست باید بپذیریم تا امکان تغییر آن برایمان فراهم باشد.

تهیه کننده «مزار شریف» مطرح کرد: یکی از قرون فاجعه بار تاریخی مستند شده قرن ۱۹ است که قرن بردگی و … است اما در همین قرن هم افرادی چون نیچه را داریم که جهان را به معنایی ترک می کنند و بردی آهنگساز که با موسیقی اش همچنان لذت می دهد. در قرن بیستم جنگ جهانی اول و بیماری های عجیب و غریب را داریم اما در همان مقطع هم از سینما و موسیقی و نقاشی بهره می بریم.

تهیه کننده «یک گزارش واقعی» ادامه داد: در صد سال گذشته روزهای پرحادثه ای را گذرانده ایم و در این دوران هنرمندان نقش غریبی ایفا کردند. از دهخدا و بهار تا کیمیایی و سمندریان و … اسامی را که در ذهن از گذشته تا کنون مرور کنیم، می‌بینیم هنرمندان ما جهان پر از رنج و عذاب را تعبیر و تفسیر کرده اند.

مدیرعامل خانه سینما با بیان این که گفتگو  درباره به بزرگداشت ها اگر آینده نگر و گذشته نگر نباشد راه به جایی نمی برد، گفت: گذشته مهم است و با قیچی ایدئولوژی نباید این گذشته از ما گرفته شود. هنرمندان و متفکران نقش بزرگی را در این سال ها ایفا کردند. همگی ما در این صحنه زندگی نقش هایی را بر عهده داریم که موظفیم به بهترین نحو آن را اجرا کنیم به گذشته نگاه کنیم و آینده را بسازیم. ساختن آینده توسط هنرمندان و سینماگران و غیره یادآور جلوه دیگری از زندگی به ما است و داریوش فرهنگ یکی از این هنرمندان است و من از کانون کارگردانان برای برگزاری این مراسم سپاسگذارم.

اجرا داریوش فرهنگ فرصت فیلمسازی ندارد

مسعود کرامتی بازیگر و کارگردان سینما در این نشست ضمن ابراز افسوس از فیلم نساختن برخی هنرمندان از جمله داریوش فرهنگ گفت: چرا فرهنگ مانند بسیاری از دوستان قدیمی فرصت فیلم سازی ندارد و چرا باید ۱۰ یا ۱۲ سال بگذرد و نتواند کارگردانی کند؟ او هرچند در فیلم های بسیاری به عنوان بازیگر حضور داشته اما برای من همچنان یک کارگردان است. البته من نمی خواهم اینجا راجع به سینما و البته شرایط جامعه غر بزنم.

کارگردان فیلم «ترانه کوچک من» با بیان خاطرات گذشته مطرح کرد: من زمانیکه نوجوان بودم عشق فیلم فارسی داشتم اما به پیروی از برادرم وارد تئاتر شدم و در همان فضا یکی از کسانی که مرا به سمت تحصیل در رشته تئاتر سوق داد داریوش فرهنگ و مهدی هاشمی بودند.

کارگردان سریال «روشنایی های شهر» در ادامه بیان کرد: گروه تئاتر دانشجویی دانشگاه تهران به اسم گروه پیاده موفق ترین گروه هنری تاریخ ایران بود و در این گروه از داریوش فرهنگ و مهدی هاشمی مهره های اصلی گرفته تا پرویز پورحسینی، سوسن تسلیمی، علیرضا خمسه، مرضیه برومند و… فعالیت می کردند و آرزوی من قرار گرفتن در این جماعت بود.

بازیگر سریال «نوبت لیلی» اظهار کرد: بعد از انقلاب فرهنگی و تغییراتی که رخ داد، داریوش فرهنگ سریال «سلطان و شبان» را ساخت که از بهترین ها بود.

مسعود کرامتی در پایان عنوان کرد: تصویری که من از داریوش فرهنگ در محافل می دیدم به نظر جدی و ترسناک بود تا اینکه در سریال «بی گناهان» به او نزدیک شدم. اولین روز فیلم برداری با ترس و لرز آمدم و ماه ها بهترین خاطرات زندگی من رقم خورد داریوش فرهنگ کودک هفت هشت ساله معصومی است.

 فامیلی داریوش فرهنگ برازنده اوست

 عباس یاری منتقد سینما با اشاره به اینکه به عنوان روزنامه نگار قدیمی بهتر است درباره داریوش فرهنگ بنویسم، عنوان کرد: مایلم درباره یک ویژگی مهم داریوش فرهنگ سخن بگویم. کسی که فامیلی اش بسیار برازنده اش است. او فردی واقعا فرهنگی و بدون عقده است ما در کوچه سام که دفتر مجله فیلم بود بچه محل بودیم و چهره های فرهنگی بسیاری در مصاحبت با داریوش فرهنگ رفت و آمد داشتند.

وی با تقدیر از کانون کارگردانان سینمای ایران گفت: زمان و مکان مناسبی را برای برگزاری این بزرگداشت انتخاب کردید موزه سینما و دفتر فیلمخانه ملی ایران که بخشی از سندهای مهم تاریخ سینمای ایران در اینجاست.

فیلم «طلسم» عشق اول من و فرهنگ است

آتیلا پسیانی در بخشی از یک پیامی ویدیویی که نمایش داده شد با اشاره به آغاز همکاری اش با داریوش فرهنگ گفت: در سال ۶۴ اولین فیلم جدی را با نام «طلسم» برای فرهنگ بازی کردم که عشق اول ما بود. من چهار فیلم با داریوش فرهنگ کار کردم و امیدوارم چهار فیلم دیگر برای او بازی کنم.

«طلسم» نشان دهنده عشق و علاقه سازنده اش به سینماست

 احمد امینی از اعضای شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران گفت: از من خواسته اند درباره فیلم «طلسم» صحبت کنم. من نگاهی به مجلات آن سال ها انداختم. این فیلم در جشنواره های متعدد بین المللی از جمله مسکو و لندن، پیونگ یانگ، هنگ کنگ و کنت بلژیک و… حضور پیدا کرد و من هم در مجله نقد فیلم درباره این فیلم بسیار نوشتم.

 کارگردان «بی خداحافظی» ادامه داد: پس از نمایش فیلم در جشنواره فیلم لندن، کانال ۴ تلویزیون لندن این فیلم را برای پخش خریداری کرد. جان جیلت منتقد مشهور آن سال ها در نشریه جشنواره لندن نوشت «برای یک سورپرایز غیرمنتظره و لذت بخش از ایران آماده باشید.»

کارگردان «سایه های هجوم» با اشاره به گزارشی که مرحوم محمدرضا اعلامی درباره جشنواره جهانی فیلم مسکو و حضور «طلسم» در این جشنواره در مجله فیلم نوشته، افزود: در این گزارش آمده که فیلم دیر به جشنواره رسید و در بخش جنبی به نمایش درآمد و مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. داریوش فرهنگ پیش از شروع فیلم روی سن رفت و چند جمله روسی را که از مترجم یاد گرفته بود برای تماشاگران ادا کرد که به مذاق آن ها خوش آمد.

امینی تصریح کرد: فیلم «طلسم» که دومین فیلم داریوش فرهنگ بود، در رای گیری های پایان سال منتقدان در سال ۶۶ انتخاب شد که فیلم های خوش ساخت بسیاری در لیست بود. در آن سال «طلسم» رتبه پنجم را کسب کرد. این فیلم نشان دهنده عشق و علاقه سازنده اش به سینماست.

احمد امینی درباره سریال «بی گناهان» عنوان کرد: سریال «بی گناهان» را که کار می کردیم چهار کارگردان همزمان بازی می کردند و باید بگویم فرهنگ بسیار خوش فکر است و ایده های بسیار زیادی دارد. مهم ترین شاخصه فیلم «طلسم» و «دو فیلم با یک بلیت» بلندپروازانه بودن است و داریوش فرهنگ تمام تلاشش این بود که ایده های بلندپروازانه اش را به تصویر بکشد.

به قول فرهنگ ما سینماگران بجز خودمان کسی را نداریم

جابر قاسمعلی فیلمنامه نویس با بیان خاطرات گذشته اش با داریوش فرهنگ عنوان کرد: هر دو چهره جدی و به ظاهر خشنی داریم. داریوش فرهنگ از نوع کارگردانی و من از نوع نویسندگی. البته هر دو روحیه رومانتیک داشتیم، من آشکار و او پنهان. سریال «راه شب» را کار می کردیم و هر قسمتی را که می نوشتم برای محمد مسعود و مهدی هاشمی و فرهنگ می خواندم وسط فیلمنامه بیرون می رفت و برمی گشت و می گفت خوب بقیه اش. یک بار گفت خوب نشد، اشکم را در نیاوردی. آن جا بود که فهمیدم موضوع چیست. رفاقت ما با دعوا شروع شد و به همین دلیل مستحکم شد.

وی با اشاره به تجربه نوشتن «طلسم شدگان» گفت: در این فیلم هر دو روبروی هم راجع به فیلم گپ می زدیم و انگار نه انگار سه سال قبل دعوایمان شده بود و او اصلا به روی من نیاورد. وقتی بعدها از او پرسیدم چرا به روی خودش نیاورد گفت ما سینماگران به جز خودمان مگر کسی را داریم. این درس توی گوشم ماند.

قاسمعلی با مرور سال های رفاقتش با داریوش فرهنگ خاطرنشان کرد: نگاه به چهره خشنش نکنید وی کودک معصومی است و ظاهر و باطنش یکی است. تکلیف با چنین آدمی روشن است. او قلبی از طلا دارد.

 فرهنگ در بازیگری باهوش و شاد بود

امید روحانی بازیگر و منتقد سینما درباره فرهنگ گفت: من هم مانند بسیاری معتقدم «طلسم» فیلم کشف نشده ای است اما یک تجربه آخر دارم. من این اقبال را داشتم که سه سال قبل و پیش از کرونا در یک تئاتر با داریوش فرهنگ همبازی باشم. سه ماه تمام می آمد و هر روز بدون وقفه با قیافه ای عبوس تمرین می کرد. پس از پایان اجرا جوانی شاد و خندان می شد که گویا جهان را به او داده اند.

وی افزود: اگر لذت یک بازی تا این حد زیاد است باید دید داریوش فرهنگ هنگام کارگردانی چه می شود. امیدوارم این اقبال را داشته باشم که یک بار او را هنگام کارگردانی فیلم ببینم.

در ادامه این مراسم پیامی تصویری از علیرضا مجلل روی پرده رفت.

 فرهنگ ظاهر سخت و اراده سختکوشی دارد

علیرضا مجلل از پیشکسوتان سینمای ایران در پیام  ویدیویی گفت: تجربه حضور در گروه تئاتر پیاده که سرشاخه اش داریوش فرهنگ بود برای من جالب بود. فرهنگ در آن زمان به آینده هنر فکر می کرد. نتیجه این بود که اولین و درخشان ترین نسل فارغ التحصیل آن دانشگاه در دنیای فرهنگ و هنر باقی ماندند و همچنان فعالیت می کنند. داریوش فرهنگ ظاهرا بسیار سخت است و ارتباط برقرار کردن با او مشکل است اما انسانی عاطفی است که برای رسیدن به خواسته هایش پرتلاش است.

 دوام دوستی ام با فرهنگ به دلیل کار تئاتر است

 مهدی هاشمی هم در این مراسم با بیان این که عمری است که با داریوش فرهنگ رفیق است، گفت: او مردی احساساتی است که حتی با دیدن فیلم های هنری هم اشک می‌ریزد. ۱۰ سال تئاتر کار کردیم و به تدریج در کار به این نتیجه رسیدیم که من باید بازی کنم و او نویسندگی و کارگردانی را به دست بگیرد. داریوش بسیار کارگردان خوبی است.

وی با تاکید بر این که جسارت فرهنگ او را هم با خود همراه می کرده، بیان کرد: همیشه از او بابت دوستی اش سپاسگذارم. دوستی که دوام آن به دلیل کار تئاتر است. بازیگری در فیلم های داریوش تفریح هم بود و همین بازی در فیلم دیگر کارگردانان را برای من سخت می کرد. خوشحالم که او کارگردان من بوده و هست. او دوست من است و دوستی شبیه به او کمیاب است.

خوشحال نیستم چون هم‌وطن من خوشحال نیست

 داریوش فرهنگ در انتهای برنامه با تقدیر از سخنرانان گفت: من مدتی است احوال خوشی ندارم. آرامش ندارم و در یک کلام خوشحال نیستم چون هموطن من خوشحال نیست. می خواستم در این موارد بیشتر حرف بزنم اما اواخر جلسه است و باید خوشحالی خودم را از لطف کانون کارگردانان، مهمانان، موزه سینما و فیلمخانه اعلام کنم.

وی افزود: با وجود این بحران ها و لبخندهای فراموش شده مردم نمی توانم خوشحال باشم. امیدوارم هرچه زودتر کرونا ریشه کن شده و کسب و کارها رونق گرفته و بار دیگر چشمان بی فروغ پرفروغ شود.

در انتهای این مراسم با حضور اعضای شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران شامل محسن امیریوسفی، مصطفی کیایی، قدرت الله صلح میرزایی، وحید موسائیان، محمدرضا عرب، مهرداد خوشبخت و احمد امینی از داریوش فرهنگ با اهدای لوح و جایزه تقدیر شد.

همچنین لوح تقدیر موزه سینما از سوی مهدی هاشمی به این کارگردان و بازیگر اهدا شد.

محمدعلی نجفی، غلامرضا موسوی،ابراهیم وحیدزاده، شهرام اسدی، مهران عباسی، مسعود نوابی، لادن طاهری، محمد موفق، عزیزالله حاجی مشهدی، اردشیر شلیله، بیژن میرباقری، اکبر حر و … از جمله مهمانان حاضر در این مراسم بودند.

شب «داریوش فرهنگ» به دبیری وحید موساییان برگزار شد و نمایش فیلم سینمایی «طلسم» پایان بخش این مراسم بود.

انتهای پیام/

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است


جدول فروش فیلم ها

عنوان
فروش (تومان)
  • دینامیت
    259,155,928,400
  • قهرمان
    83,506,782,000
  • درخت گردو
    34,748,014,500
  • خورشید
    16,507,348,500
  • هفته‌ای بک بار آدم باش
    15,127,772,500
  • تک خال
    9,821,831,400
  • پوست
    7,398,669,000
  • منصور
    16,253,144,000
  • مدیترانه
    3,218,274,000
  • خون شد
    1,956,935,966
  • گشت 3
    121,849,186,500
  • آتابای
    7,901,638,000
  • شهر گربه ها
    3,164,761,500
  • تومان
    1,026,525,000