زخم و خون و سوختن و مرگ سهمِ دخترانی بود که هیچ گناهی نداشتند… | خبرگزاری صبا
امروز ۳۱ خرداد ۱۴۰۰ ساعت ۱۲:۲۵
یادداشتی به قلم معصومه باقری؛

زخم و خون و سوختن و مرگ سهمِ دخترانی بود که هیچ گناهی نداشتند…

یک نویسنده ایرانی درباره حمله تروریستی به دختران کابل یاداشتی نوشت.

به گزارش خبرنگار ادبیات خبرگزاری صبا، معصومه باقری نویسنده کتاب «صفر مطلق» که به همت نشر شانی منتشر شده، یاداشتی درباره حمله تروریستی به مدرسه دخترانه سیدالشهدای غرب کابل نوشت و در اختیار صبا قرار داد.

متن یادداشت بدین شرح است:

«امروز دخترکانِ مدرسه‌ کابل به صفرمطلق رسیدند. غمی روی شانه‌های‌شان بود که سنگینی‌اش زمین را عذاب می‌داد. آرام و قرار نداشتند. اشکی در چشمان‌شان جریان داشت که گونه‌های‌شان را می‌سوخت.

امروز مدرسه‌‌ دخترانی که می‌خواستند بیاموزند و شاد باشند‌، به دستِ متحجرانی سنگدل ویران شد و این تمامِ ماجرا نیست. زخم و خون و سوختن و مرگ سهمِ دخترانی بود که هیچ گناهی نداشتند.

حرف از نژادپرستی و ظلم کهنه و مستعمل نمی‌شود، بلکه سال‌هاست که خونِ زمین را می‌خورد.

مادرانی که هنوز در داغستان به جست‌وجوی فرزندانِ گمشده‌ خود آواره هستند و جلوی بیمارستان‌ها تجمع کرده و اسامیِ روی دیوارها را می‌خوانند و آمارِ سردخانه‌ها را پیگیری می‌کنند.

امروز ظلم و تعصب و جهالت متهم است. اینک که صداهای خفه و دردآلود در گلوی دخترکانِ مدرسه‌ کابل مدفون شده است، چه کسی می‌خواهد از سینه‌های سوخته‌ مادرانِ اندوهگین چیزی بنویسد؟

آیا تکرار این حوادثِ خونین سوال‌برانگیز نیست؟

آیا نسل‌کشی و کُشتار این مسلمانان داغ کوچکی‌‌ست که احساس نمی‌شود؟

امروز این اندوه مثلِ پوستی سوخته، چسبیده به آهنِ داغِ بی‌رحمی و جنایت و تدمیر.

هولناک‌ترین تدمیر در دنیا، زخم زدن به روحِ آدم‌هاست. این زخم از کُشتار و هلاکت بدتر است. چون انسان در آن تمام می‌شود، اما نمی‌شود. زخمِ ساده‌ای است که انسان در آن هلاک می‌شود، اما نمی‌شود. زنده بودن در تلخی و تباهی از جنایت بدتر است.»

ساعت ۱۶ و ۳۰ دقیقه بعد از ظهر روز شنبه ۱۸ اردیبهشت‌ماه، مدرسه دخترانه سیدالشهدای غرب کابل که شیعیان هزاره در آن درس می‌خوانند هدف حمله خودرو بمب‌گذاری شده قرار گرفت که در آن بیش از ۵۵ تن که بیشترین آن‌ها دانش‌آموزان دختر این مدرسه بودند کشته شدند.

انتهای پیام/

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است