سازمان‌هایی تک‌نفره | خبرگزاری صبا
امروز ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۰ ساعت ۱۱:۴۸
یادداشتی به قلم مجتبا نریمان؛

سازمان‌هایی تک‌نفره

مدیر انتشارات نریمان در یادداشتی به اهمیت کتاب «کتاب کودکی» اثر جدید مهرداد اسکویی پرداخت.

به گزارش خبرنگار ادبیات خبرگزاری صبا، مجتبی نریمان مدیر انتشارات نریمان و مدیرمسئول و سردبیر مجله ادبی نوپا در یادداشتی به کتاب «کتاب کودکی» اثر مهرداد اسکویی پرداخت و آن را کتابی باثمر برای مردم ایران دانست.

وی نوشت: «برگ‌هایی از تاریخِ ما را افرادی نوشته و ثبت کرده‌اند که هم‌چون نبردی نابرابر، به تنهایی لباسِ رزم بر تن کردند و وارد میدانی شدند که به وسعتِ ایران بود. پروژه‌هایی ملی که یک سازمانِ دراز و طویل و صدها کارمند می‌طلبد. آنچه دهخدا با «لغت نامه دهخدا» کرد، آنچه احسانِ یارشاطر با «دانش‌نامۀ ایرانیکا» کرد، آنچه محمدرضا باطنی با «فرهنگ‌لغت پویا» کرد، آنچه علی دهباشی با «کلک و بخارا» کرد و نام‌های دیگری چون ایرج افشار و منوچهر ستوده که به تنهایی، همت به انجام کاری کردند که گمان می‌شد جز با حمایت‌های دولتی سرانجامی نداشته باشند، اما تخمی که کاشتند جوانه زد و قد کشید و ثمر داد و امروز، مردم ایران از ثمراتش بهره می‌برند.

پروژه‌ای که مهرداد اسکویی سال‌هاست آغاز کرده و پس از چهار کتاب پیرامون کارت پستال‌های تاریخی تصویری، «کتابِ کودکی» که عکس‌هایی‌ست از کودکان دوره قاجار، نخستین حاصلِ «مجموعه عکس» این درخت بوده را می‌توان ادامه همین پروژه‌های تاریخی- ملی- میهنیِ تک‌نفره دانست. کتابی که با همکاری نشر کارگاه اتفاق و همکاران اسکویی در «مرکز میراث تصویری» متولد شد. البته منظور از تک‌نفره به معنایِ تنها بودنِ مهرداد اسکویی و امثال او نیست. تک‌نفره در این‌جا به معنای مستقل بودن از ارگان‌هایی است که این مهم برعهده آن‌هاست. وگرنه این پروژه و این کتاب، پشتوانه اندیشمندی چون دکتر ناصر فکوهی را دارد و مردم و حامیانی که با انواع کمک– ازجمله پیش‌خریدِ نسخه‌هایی از کتاب- در به ثمر رسیدنِ این رویداد سهیم بودند و در اتفاقی نادر، تمام نسخه‌های چاپ‌شده کتاب، چند روز نخست به اتمام رسید.

کتابِ پیشِ‌رو را دکتر فکوهی به درستی در مقدمه کتاب، کتابی با اهمیت از جنبه‌های مختلف دانسته:

«کتابِ کودکی روایتی‌ست از رودررویی و درهم‌آمیزیِ چند مفهوم بسیار پُر اهمیت: «کودکی»، «تاریخ»، «عکاسی». (ناصر فکوهی، مقدمه کتابِ کودکی)

و اهمیتِ وجود این کتاب و کتاب‌های بعدی را در همان پاراگرافِ ابتدایی یادداشت مهرداد اسکویی می‌توان دریافت:

«هیچ عکسی از کودکی پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایم ندارم؛ حتی از بزرگسالی‌شان. هیچ عکسی از کودکی پدر و مادرم هم ندارم. من یکی از میلیون‌ها آدم معمولی‌ای هستم که هیچ تصویری از کودکی یکی دو نسل پیشِ خودش را ندیده و به یاد نمی‌آورد. کم‌سن‌ترین عکسی که از مادرم برایم مانده، عکسی کوچک و آسیب دیده است؛ از زمانی که چهارده ساله بود و تازه با پدرم نامزد شده بود و. قدیمی‌ترین تصویری که از پدرم دارم، عکسی است شش در چهار از نوزده سالگی‌اش روی کارتِ پایان‌خدمت، که با چند منگنه و سوزنِ ته‌گردِ زنگ‌زده مخدوش شده است.»

امیدوارم «کتابِ کودکی» به زودی به چاپ دوم برسد و این‌بار با تیراژی بالاتر به کتاب‌فروشی‌ها بیاید و مردم بتوانند این کتاب ارزشمند را تهیه کنند و هدیه بدهند.»

انتهای پیام/

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است